Polar Shanghai – Olga Jitlina

Russian, English subtitles
27:41
2019

Olga Jitlina’s “Polar Shanghai” is a reflection on one of Murmansk’s lesser-known stories. From the founding of the city in 1916, right up until the second world war, Chinese immigrants made up the second-largest diaspora after the Tatars — living and working in the district that became locally known as “Shanghai”. Through the eyes of a young Chinese architect invited to the city to develop the new shipyards, the film unravels forgotten stories and pieces together local sources to find out where the residence of Murmansk’s “Shanghai” came from, and to where they disappeared.

At the edge of the world, where the polar night reigns for half the winter, “hungry ghosts, restless souls who have died an evil death, who have ended their lives before a measured period, forced to remain between worlds, are roaming. These spirits are doomed to the pangs of hunger and thirst. Their throats are as thin as a needle, and their mouths flame. Any food that they bring to their mouths turns to burning coal”.

Nesten helt siden begynnelsen av Murmansks historie, frem til 1940, fantes det et kinesisk distrikt i Murmansk som ble referert til som “Shanghai”. Her holdt den kinesiske befolkningen til, en befolkningsgruppe som utgjorde byens nest største diaspora, etter Tatarene. Hvor kom de fra og hvor ble de av? I Olga Jitlinas videoverk følger vi denne historien gjennom øynene til en ung kinesisk arkitekt som jobber hos et ledende kinesisk byggefirma i Murmansk som skal bygge byens nye verft. I tillegg møter vi Tamara Vasilyevna, vaktmesteren hos Murmansk museum for lokalhistorie, som børster støvet av dets gamle historie.

Ved verdens ende, hvor polarnatten regjerer halve vinteren, er “sultne spøkelser og rastløse sjeler som har død en ond død, som har fått sine liv avsluttet før tiden, dømt til å forbli flytende mellom to verdener. Disse åndene er dømt til sult og tørste. Deres halser er tynne som nåler, og deres munn blåser flammer. Maten de tar i munnen, blir til brennende kull”

Почти с самого начала истории Мурманска, вплоть до 1940-го года в нем существовал китайский квартал, в народе именуемый “Шанхаем”. В то время
китайцы были второй по численности диаспорой города после татар. Откуда они взялись, и куда исчезли? В видеоработе Ольги Житлиной мы
проследим историю глазами двух героев: молодого китайского архитектора, приглашенного на работу в ведущую китайскую корпорацию, строящую
верфь в Мурманске, а также Тамары Васильевны — уборщицы, протирающей пыль истории мурманского краеведческого музея.

На краю мира, где ползимы царит полярная ночь, бродят “голодные призраки, неупокоенные души погибших злою смертью, закончивших жизнь ранее отмеренного срока, принужденных оставаться между мирами. Эти духи обречены на муки голода и жажды. Их глотки тонкие, как иголка, и рты пылают. Любая пища, которую они подносят ко рту обращается пылающим углем”.

Send this to a friend